Ontwikkelingen in Regressietherapie

Regressietherapie is een nog jonge therapievorm en ontwikkelt zich voortdurend. Deze ontwikkeling zet zich voort zowel in therapeutische technieken als in toepassingsgbieden.

Historie en ontwikkelingen in regressietherapie kunnen niet beter omschreven worden dan Hans ten Dam, pionier en grondlegger van de regressietherapie in Nederland, heeft gedaan in zijn boek ‘Catharsis & Integratie’. Hieronder een citaat:

Regressietherapie heeft zich bij toeval ontwikkeld. Het begon met experimenten in hypnose. Hypnotherapeuten ervaarden dat in verkennende regressies proefpersonen in vroegere, vaak vergeten emotionele ervaringen schoten, die achteraf een diepe opluchting gaven. En in therapeutische regressies kwamen patiënten door een ongewild open instructie van de therapeut in veroorzakende situaties uit kennelijke vorige levens. Meestal ging het om een herbeleving van een traumatische sterfervaring met een onbedoelde, krachtige therapeutische uitwerking. Tot op de dag van vandaag ontdekken onvoorbereide psychiaters dit effect bij vergissing. Recente Amerikaanse voorbeelden zijn Brian Weiss, Robert Jarmon en Shakuntala Modi. Toen er voldoende ervaringen verzameld en uitgewisseld waren, drong het besef door dat het niet ging om het herbeleven van losse incidenten, maar dat er patronen zaten door ervaringen in verschillende levens heen en dat ze verweven waren met de jeugd van het huidige leven.

In de loop der jaren zijn er veel nieuwe elementen in de therapie gekomen. Het gaat nl. niet alleen om de herbeleving van gebeurtenissen, het herstel van geheugenverlies en het alsnog verwerken van onverwerkte ervaringen, maar vooral ook om het verwerken van actuele ladingen die wij op dit moment in ons lichaam met ons meedragen.

Het bleek dat mensen zich in trance makkelijk in anderen konden verplaatsen en ook dat zij o.a. in staat zijn van buitenaf naar hun eigen lichaam te kijken op een manier waarvan we vroeger dachten dat die aan helderzienden was voorbehouden. Zij constateerden dat er tekorten of ‘gaten’ in hun lichaam zaten. De instructie om op te zoeken en te ervaren wat daar vroeger gezeten had, gaf zowel ‘energetische’ antwoorden (dat wil zeggen dat mensen het ontbrekende deel als een substantie of energie zien met kleur en vorm) als onmiddellijke regressies.

We hebben dus te maken met een transpersoonlijke psychotherapie, d.w.z. een therapie die accepteert dat we buiten ons persoonlijk begrensde bewustzijn kunnen komen, zoals in mythische en mystieke ervaringen.

Een transpersoonlijke psychotherapie waarin regressies naar het verleden en het energetisch werken in het hier en nu gecombineerd worden, waarin mensen zich moeiteloos verplaatsen in anderen waarmee ze ooit in contact zijn geweest, waar mensen even makkelijk gebeurtenissen van buitenaf of uit het standpunt van anderen kunnen meemaken als vanuit zichzelf, waarin mensen zowel lichamelijke als onlichamelijke ervaringen kunnen meemaken, waarin mensen vreemde ladingen die ze van anderen hebben overgenomen, losmaken en zelfs terugsturen en waarin mensen ladingen die ze verloren hebben, talenten, krachten en zelfs ogenschijnlijk hele zielendelen, terughalen en integreren. Al deze mogelijkheden bestaan niet alleen naast elkaar, maar kunnen in de loop van één sessie gecombineerd worden.

Catharsis, Integratie en Transformatie

Ontwikkelingen in regressietherapie

Inmiddels is bovenstaand citaat door Hans ten Dam
verder uitgewerkt in een nieuwe uitgave:
Catharsis, Integratie & Transformatie.

 

 

 

 

 

 

 

button